شیمیکده

فسفین:

فسفیدهای یونی برای اکثر فلزات فعال در گروه های II , I شناخته شده اند. این فسفیدها در اثر آب، فسفین آزاد می سازند که یک ترکیب کووالانسی است و در این مورد هم عدد اکسیداسیون فسفر 3- است فسفین همچنین از واکنش فسفر سفید با محلول گرم یک قلیای قوی مثل NaoH و از پیرولیز اسید فسفر در 205-210درجه سانتیگراد بدست می آیدفسفین گازی است بیرنگ، بوی تند زننده ای دارد و فوق العاده سمی است. ترکیب خالص وقتی در هوا حرارت داده شود در دمای 15۰ درجه سانتیگراد مشتعل می گردد، محصولی که در روشهای مذکور در بالا بدست می‌آید معمولاً خود به خود آتش می گیرد، زیرا دارای مقادیر کمی دی فسفین

(P₂H₄) است که فوق العاده فعال است. قابلیت انحلال فسفین در آب خیلی کمتر از قابلیت انحلال آمونیاک است و محلول آبی آن ناپایدار است و تجزیه شده و محصولات مختلفی از جمله هیدروژن و فسفر است این ماده از نظر ساختمانی شبیه آمونیاک است، در مقابل پذیرنده های مناسب بصورت یک عامل زوج الکترون عمل می کند و فسفین به مفهوم لویس یک باز است ولی قدرت بازی آن از آمونیاک خیلی کمتر است. بیشتر کاربرد آن در تهیه مواد منفجره و آتش بازی اهمیت دارد.