محلول هاي گازي ، محلول هاي مايع و محلول هاي جامد  را مي توان تهيه كرد. قانون فشارهاي جزئي دالتون رفتار محلول هاي گازي را كه هوا متداول ترين آن هاست بيان مي كند.

    و اما مخلوط هاي ناهمگن كه در آن ها خواص فيزيكي در همه جاي مخلوط يكسان نيست. مانند مخلوطي از شكر و نمك طعام. در اين پست به طور عمده به مطالبي پيرامون محلول ها مي پردازم.

   حلال نام جزئي از محلول است كه به بيان ابتدايي و ساده مقدار بيش تري از محلول را تشكيل مي دهدو ساير اجزا را حل شونده مي نامند. البته گاهي جزئي از محلول را كه مقدار كم تري دارد حلال مي ناميم. بعضي مواد به هر نسبت در يكديگر حل مي شوند. انحلال پذيري يك ماده در يك حلال مخصوص و در دماي معين بيش ترين مقداري از آن ماده است كه در مقدار معيني از آن حلال حل مي شود و يك سيستم پايدار به وجود مي آورد. براي يك محلول معين مقدار ماده ي حل شده در واحد حجم حلال يا در واحد حجم محلول را غلظت ماده ي حل شده مي گوييم. محلول هايي كه غلظت ماده حل شده ي آن نسبتا كم است ، محلول هاي رقيق ناميده مي شوندو آن هايي كه غلظت نسبتا زياد دارند محلول هاي غليظ مي گوييم.

    اگر به مقداري از يك حلال مايع، مقدار زيادي ماده ي حل شونده (بيش تر از آن چه معمولا حل مي شود) بيفزاييم، بين ماده ي حل شده و ماده ي حل شونده ي باقيمانده تعادل برقرار مي شود. ماده ي حل شونده ي باقيمانده ممكن است جامد، مايع يا گاز باشد. در تعادل چنين سيستمي ، سرعت انحلال ماده ي حل شونده برابر  با سرعت خارج شدن ماده ي حل شده مقداري ثابت است. چنين محلولي را محلول سيرشده مي گوييم و غلظت آن برابر انحلال پذيري ماده ي حل شونده ي مورد نظر است.

    غلظت ماده ي حل شده در يك محلول سيرنشده كم تر از غلظت آن در يك محلول سيرشده است. گاهي مي توان از يك ماده ي حل شونده ي جامد محلولي ابرسيرشده تهيه كرد كه در آن ، غلظت ماده ي حل شده بيش تر از غلظت آن در محلول سيرشده است. اين محلول ابرسيرشده حالتي ناپايدار دارد و با اندك تكاني مقدار اضافي حل شونده هوشيار شده و رسوب مي كند.